بازي و تاثير آن بر رشد كودك
مقدمه
در طول تاریخ، توجه به کودکان همواره دستخوش تغییراتی شده است. در گذشته مردم بر این باور بودند که کودکان به صورت افراد بزرگسال پیش ساخته، اما مینیاتوری به دنیا میآیند.تماشای صحنههای بازیهای کودکان چنان لذتبخش است که میتواند ساعتها بیننده را مجذوب نماید. بازي دنیای شگفت انگیز، خیالی، جالب و پر از تحرک و جنبش را می سازد که میتوان شخصیت واقعی کودک را در آن کشف کرد و او را شناخت.شناسایی کودک و پی بردن به افکار و دست یافتن به خیالهای او، همیشه موضوعی است که روان شناسان و علمای تعلیم و تربیت را به تفکر، مطالعه و تحقیق وسیعی دربارهي آن واداشته است. اولین گام برای شناخت کودک، توجه به حرکات موجود در بازیهای اوست و این کلیدی است برای دست یافتن به دنیای اسرار آمیز درون کودک وانسان .بازی در زندگی کودکان نقش حساس و مهمی دارد. آنها نه تنها از بازی لذت میبرند، بلکه در ضمن بازی فرصتهای خوبی برای بیان احساسات خود پیدا میکنند. بازی در رشد عاطفی کودکان نیز مؤثر است. هم چنین محبت کودکان نسبت به یکدیگر، مانع ایجاد اضطراب و ناراحتی درمیان آنان شده و در رشد اجتماعی و عقلانشان موثر خواهد بود. میل به بازی در نهاد بشر به طور طبیعی وجود دارد اکتسابی نبوده بلکه ذاتی است و به صورت یک غریزه در تمام سنین قابل بررسی است زیرا جزو طبیعت انسانی است. بدون تردید بازی، یکی از فعالیتهای اساسی کودکان است.کودکان از طریق بازی، خود و دنیایشان را می شناسند و نسبت به آن آگاهی و تجربه کسب می کنند. بازی به کودکان فرصت می دهد تا افکار و احساساتشان را بیان کنند، رفتار خود را کنترل کرده و در عین حال زمینه ای فراهم می سازد تا جدیت، تصمیم گیری، حل مساله، همکاری و ابتکار در کودک افزایش یابد. و از آن جا که رشد در زمینه های مختلف به هم وابسته و در ارتباط با یکدیگرند، بازی اساس رشد،پیشرفت و یادگیری است.
تعریف بازی
با توجه به فرهنگ فارسی معین، فرهنگ عمید، لغتنامه دهخدا و فرهنگ فارسی رازی، واژگان مشترکی مقابل کلمه بازی قرار گرفته اند که عبارتند از: مشغولیتی تفریحی و سرگرمی، ورزش، به شوخی گرفتن، فعالیت و تمرین، آزادی یا محدوده ای برای حرکت و ...بازی عبارت است از هرگونه فعالیت جسمی یا ذهنی هدفدار، که به صورت فردی یا گروهی انجام شود و موجب کسب لذت و برآورده شدن نیازهای کودک گردد.
پشت هیچستانم....